Στην συζήτησή μας ο καθηγητής Θεωρίας Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας αναφέρεται στην πρόθεση κομβικών κρατών της ΕΕ να συμπεριλάβουν την Τουρκία σε κομβικό ρόλο στο πανευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα αγνοώντας την παντελή ασυμβατότητά της με τον ευρωπαϊκό αξιακό πλαίσιο, αλλά και το γεγονός ότι λειτουργεί υπονομευτικά προς τα συλλογικά Δυτικά συμφέροντα.
Σημειώνει ότι η Ελλάδα πρέπει να αναθεωρήσει σημαντικές πτυχές της πολιτικής της, μεταξύ άλλων ως προς τον βαθμό άκριτης ταύτισης μας με πολιτικές της ΕΕ ακόμα και όταν συγκρούονται με τα ελληνικά συμφέορντα ή ως προς την κατευναστική πολιτική των “ήρεμων νερών” έναντι της Τουρκίας.
Οφείλει να μεταθέσει κεντρό βάρους προς την ατλαντική πολιτική με έμφαση στην Ανατολική Μεσόγειο, προς τις περιφερειακές συνεργασίες με τους δρώντες της περιοχής και προέκταση στην Μέση Ανατολή και πέραν αυτής στην διαδρομή του IMEC, προς την βαλκανική ενδοχώρα στην οποία διεισδύει η τουρκική επιρροή και να αποκαταστήσει την έννοια της αξιόπιστης αποτροπής.
Σημειώνει ότι η Ελλάδα πρέπει να αναθεωρήσει σημαντικές πτυχές της πολιτικής της, μεταξύ άλλων ως προς τον βαθμό άκριτης ταύτισης μας με πολιτικές της ΕΕ ακόμα και όταν συγκρούονται με τα ελληνικά συμφέορντα ή ως προς την κατευναστική πολιτική των “ήρεμων νερών” έναντι της Τουρκίας.
Οφείλει να μεταθέσει κεντρό βάρους προς την ατλαντική πολιτική με έμφαση στην Ανατολική Μεσόγειο, προς τις περιφερειακές συνεργασίες με τους δρώντες της περιοχής και προέκταση στην Μέση Ανατολή και πέραν αυτής στην διαδρομή του IMEC, προς την βαλκανική ενδοχώρα στην οποία διεισδύει η τουρκική επιρροή και να αποκαταστήσει την έννοια της αξιόπιστης αποτροπής.