Ο στρατηγικός αναλυτής, διεθνολόγος, ειδικός επιστήμων Άμυνας και Ασφάλειας, Ιστορικός, στην συζήτησή μας σχολιάζει και αναλύει το δίλημμα της Ελλάδας σχετικά με την συμμετοχή της ή μη στο Συμβούλιο της Ειρήνης που συγκροτεί ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αλλά και τον γενικότερο κλονισμό εμπιστοσύνης που έχει ενσκήψει στην σχέ με τους Ευρωπαίους Συμμάχους.
Σημειώνεται ότι η κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ–ΕΕ με επίκεντρο τη Γροιλανδία αντανακλά τηνά γεωστρατηγική αναβάθμιση της Αρκτικής, την αυξανόμενη σημασία της περιοχής για την άμυνα, τις θαλάσσιες οδούς, τους φυσικούς πόρους και τα υποθαλάσσια καλώδια έχει εντείνει τον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.
Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη Γροιλανδία ως κρίσιμο κόμβο αποτροπής έναντι Ρωσίας και Κίνας, γεγονός που οδηγεί σε πιέσεις και μονομερείς πρωτοβουλίες που προκαλούν ανησυχία σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ιδίως στη Δανία.
Η ΕΕ από την πλευρά της αντιλαμβάνεται τις κινήσεις αυτές ως υπονόμευση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας και της συμμαχικής ισορροπίας, ενώ φοβάται ότι η Αρκτική μετατρέπεται σε ζώνη στρατιωτικής αντιπαράθεσης χωρίς επαρκή διαβούλευση.
Η υπόθεση της Γροιλανδίας αναδεικνύει τα όρια της διατλαντικής συνοχής, αποκαλύπτοντας μια σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στην αμερικανική στρατηγική πρωτοκαθεδρία και την ευρωπαϊκή ανάγκη για θεσμική σταθερότητα, συνεργασία και σεβασμό του διεθνούς δικαίου.
Σημειώνεται ότι η κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ–ΕΕ με επίκεντρο τη Γροιλανδία αντανακλά τηνά γεωστρατηγική αναβάθμιση της Αρκτικής, την αυξανόμενη σημασία της περιοχής για την άμυνα, τις θαλάσσιες οδούς, τους φυσικούς πόρους και τα υποθαλάσσια καλώδια έχει εντείνει τον ανταγωνισμό μεγάλων δυνάμεων.
Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη Γροιλανδία ως κρίσιμο κόμβο αποτροπής έναντι Ρωσίας και Κίνας, γεγονός που οδηγεί σε πιέσεις και μονομερείς πρωτοβουλίες που προκαλούν ανησυχία σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ιδίως στη Δανία.
Η ΕΕ από την πλευρά της αντιλαμβάνεται τις κινήσεις αυτές ως υπονόμευση της ευρωπαϊκής κυριαρχίας και της συμμαχικής ισορροπίας, ενώ φοβάται ότι η Αρκτική μετατρέπεται σε ζώνη στρατιωτικής αντιπαράθεσης χωρίς επαρκή διαβούλευση.
Η υπόθεση της Γροιλανδίας αναδεικνύει τα όρια της διατλαντικής συνοχής, αποκαλύπτοντας μια σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στην αμερικανική στρατηγική πρωτοκαθεδρία και την ευρωπαϊκή ανάγκη για θεσμική σταθερότητα, συνεργασία και σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

