Στην συζήτησή μας ο γεωστρατηγικός αναλυτής μεταφέρει πληροφορίες και παρασκήνιο από τα εν εξελίξει και σε έξαρση γεωπολιτικά μέτωπα και ανοιχτά διεθνή πολιτικά μέτωπα. Βενεζουέλα, Ουκρανία και το ζήτημα της Ουκρανίας που έχεισνκήψει εκ νέου και σκιάζει τις ευρωατλαντικές σχέσεις.
Η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα λειτουργεί ως καταλύτης βαθύτατου προβληματισμού στην Ευρώπη, καθώς αναδεικνύει ότι η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένες Πολιτείες έχει εισέλθει σε μια πιο ωμή και μονομερή φάση.
Το μήνυμα ήταν σαφές: η αμερικανική στρατιωτική ισχύς παραμένει ασύγκριτη και ο Ντόναλντ Τραμπ είναι διατεθειμένος να τη χρησιμοποιήσει. Το νέο δόγμα, μια σύγχρονη εκδοχή του Δόγματος Μονρόε, αντιμετωπίζει το δυτικό ημισφαίριο ως αποκλειστική σφαίρα επιρροής, αποκλείοντας την παρουσία ανταγωνιστών όπως η Κίνα και η Ρωσία.
Για τους Ευρωπαίους ηγέτες, αυτό γεννά κρίσιμα ερωτήματα: αν οι ΗΠΑ διεκδικούν το δικαίωμα στρατιωτικής δράσης στη «γειτονιά» τους, αναγνωρίζουν άραγε αντίστοιχες σφαίρες επιρροής αλλού, όπως στην Ουκρανία ή την Ανατολική Ευρώπη;
Η υποτονική αντίδραση της Μόσχας ενισχύει αυτή την αβεβαιότητα. Ταυτόχρονα, η NSS ξεκαθαρίζει ότι οι ΗΠΑ θα εστιάσουν στα άμεσα συμφέροντά τους και αναμένουν από τους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τις περιφέρειές τους.
Η αποχώρηση των ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων φορέων για την πυρηνική ασφάλεια και το κλίμα, εντείνει το αίσθημα έκθεσης της Ευρώπης.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στις παλιές βεβαιότητες. Αν θέλουν να επηρεάσουν τις εξελίξεις, οφείλουν να επενδύσουν σε σκληρή ισχύ, στρατηγική αυτονομία και νέες μορφές συνεργασίας, σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή γεωπολιτική ρευστότητα.
Η αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα λειτουργεί ως καταλύτης βαθύτατου προβληματισμού στην Ευρώπη, καθώς αναδεικνύει ότι η εξωτερική πολιτική των Ηνωμένες Πολιτείες έχει εισέλθει σε μια πιο ωμή και μονομερή φάση.
Το μήνυμα ήταν σαφές: η αμερικανική στρατιωτική ισχύς παραμένει ασύγκριτη και ο Ντόναλντ Τραμπ είναι διατεθειμένος να τη χρησιμοποιήσει. Το νέο δόγμα, μια σύγχρονη εκδοχή του Δόγματος Μονρόε, αντιμετωπίζει το δυτικό ημισφαίριο ως αποκλειστική σφαίρα επιρροής, αποκλείοντας την παρουσία ανταγωνιστών όπως η Κίνα και η Ρωσία.
Για τους Ευρωπαίους ηγέτες, αυτό γεννά κρίσιμα ερωτήματα: αν οι ΗΠΑ διεκδικούν το δικαίωμα στρατιωτικής δράσης στη «γειτονιά» τους, αναγνωρίζουν άραγε αντίστοιχες σφαίρες επιρροής αλλού, όπως στην Ουκρανία ή την Ανατολική Ευρώπη;
Η υποτονική αντίδραση της Μόσχας ενισχύει αυτή την αβεβαιότητα. Ταυτόχρονα, η NSS ξεκαθαρίζει ότι οι ΗΠΑ θα εστιάσουν στα άμεσα συμφέροντά τους και αναμένουν από τους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για τις περιφέρειές τους.
Η αποχώρηση των ΗΠΑ από δεκάδες διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων φορέων για την πυρηνική ασφάλεια και το κλίμα, εντείνει το αίσθημα έκθεσης της Ευρώπης.
Το συμπέρασμα είναι σαφές: οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν πλέον να βασίζονται στις παλιές βεβαιότητες. Αν θέλουν να επηρεάσουν τις εξελίξεις, οφείλουν να επενδύσουν σε σκληρή ισχύ, στρατηγική αυτονομία και νέες μορφές συνεργασίας, σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από πρωτοφανή γεωπολιτική ρευστότητα.
