Στην συζήτησή μας ο γεωστρατηγικός αναλυτής μεταφέρει πληροφορίες και παρασκήνιο από τις προετοιμασίες των ΗΠΑ για στοχευμένη χερσαία επιχείρηση στο Ιράν.
Εντωμεταξύ, όπως αναφέρει, οι πιθανότητες άμεσης συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν, ακόμη και με διαμεσολάβηση ισλαμικών κρατών, θεωρούνται ελάχιστες. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται κανονικά, χωρίς αλλαγή στον αμερικανοϊσραηλινό συντονισμό.
Το αδιέξοδο οφείλεται τόσο στις σκληρές αμερικανικές απαιτήσεις —μηδενικός εμπλουτισμός, περιορισμοί στους βαλλιστικούς πυραύλους, παράδοση εμπλουτισμένου ουρανίου και διασφάλιση ελευθερίας ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ— όσο και στις ιρανικές αξιώσεις για αποζημιώσεις και εγγυήσεις μη επανάληψης επιθέσεων.
Πηγές συγκρίνουν το αμερικανικό πλαίσιο με μαξιμαλιστικούς όρους τύπου «συνθηκολόγησης», αντίστοιχους με απαιτήσεις που απορρίφθηκαν σε άλλες διεθνείς διαπραγματεύσεις. Παρά τις παρασκηνιακές προσπάθειες Τουρκίας, Πακιστάν και Αιγύπτου να ανοίξουν δίαυλο επικοινωνίας, η έλλειψη αποδεκτών όρων και η ρευστότητα στην ιρανική ηγεσία δυσκολεύουν οποιαδήποτε πρόοδο.
Η προθεσμία που φέρεται να έθεσε ο Τραμπ ερμηνεύεται από ορισμένους περισσότερο ως τακτική πίεσης και αγοράς χρόνου, παρά ως πραγματική διπλωματική πρωτοβουλία.
Εντωμεταξύ, όπως αναφέρει, οι πιθανότητες άμεσης συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν, ακόμη και με διαμεσολάβηση ισλαμικών κρατών, θεωρούνται ελάχιστες. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκτιμούν ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις συνεχίζονται κανονικά, χωρίς αλλαγή στον αμερικανοϊσραηλινό συντονισμό.
Το αδιέξοδο οφείλεται τόσο στις σκληρές αμερικανικές απαιτήσεις —μηδενικός εμπλουτισμός, περιορισμοί στους βαλλιστικούς πυραύλους, παράδοση εμπλουτισμένου ουρανίου και διασφάλιση ελευθερίας ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ— όσο και στις ιρανικές αξιώσεις για αποζημιώσεις και εγγυήσεις μη επανάληψης επιθέσεων.
Πηγές συγκρίνουν το αμερικανικό πλαίσιο με μαξιμαλιστικούς όρους τύπου «συνθηκολόγησης», αντίστοιχους με απαιτήσεις που απορρίφθηκαν σε άλλες διεθνείς διαπραγματεύσεις. Παρά τις παρασκηνιακές προσπάθειες Τουρκίας, Πακιστάν και Αιγύπτου να ανοίξουν δίαυλο επικοινωνίας, η έλλειψη αποδεκτών όρων και η ρευστότητα στην ιρανική ηγεσία δυσκολεύουν οποιαδήποτε πρόοδο.
Η προθεσμία που φέρεται να έθεσε ο Τραμπ ερμηνεύεται από ορισμένους περισσότερο ως τακτική πίεσης και αγοράς χρόνου, παρά ως πραγματική διπλωματική πρωτοβουλία.
